ارتباط با ما 02144787082

نانوفناوری مبتنی بر نور، جایگزین بالقوه‌ای برای شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ارائه می‌دهد

زمان مطالعه: 2 دقیقه نانوفناوری مبتنی بر نور، جایگزین بالقوه‌ای برای شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ارائه می‌دهد محققان دانشگاه نیویورک ابوظبی، فناوری نانوی جدیدی مبتنی بر نور توسعه داده‌اند که می‌تواند نحوه تشخیص و درمان برخی سرطان‌ها را بهبود بخشد و جایگزینی دقیق‌تر و احتمالاً کم‌ضررتر برای شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و جراحی ارائه دهد. این مطالعه، درمان فوتوترمال را که یک ...

نانوفناوری مبتنی بر نور، جایگزین بالقوه‌ای برای شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ارائه می‌دهد
2 دقیقه
0 دیدگاه
مهسا نعمتی
زمان مطالعه: 2 دقیقه

نانوفناوری مبتنی بر نور، جایگزین بالقوه‌ای برای شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ارائه می‌دهد

محققان دانشگاه نیویورک ابوظبی، فناوری نانوی جدیدی مبتنی بر نور توسعه داده‌اند که می‌تواند نحوه تشخیص و درمان برخی سرطان‌ها را بهبود بخشد و جایگزینی دقیق‌تر و احتمالاً کم‌ضررتر برای شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و جراحی ارائه دهد.

این مطالعه، درمان فوتوترمال را که یک رویکرد درمانی است که از نور برای تولید گرما در داخل تومورها و از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند، پیشرفت می‌دهد.

این تحقیق در مجله Cell Reports Physical Science منتشر شده است.

تیم NYU Abu Dhabi نانوذرات ریز، زیست‌سازگار و زیست‌تخریب‌پذیر طراحی کرده‌اند که حامل رنگی هستند که توسط نور نزدیک به مادون قرمز فعال می‌شود.

این ذرات هنگام قرار گرفتن در معرض این نور، گرم می‌شوند و به بافت تومور آسیب می‌رسانند و در عین حال آسیب به سلول‌های سالم را به حداقل می‌رسانند.

نور نزدیک به مادون قرمز به طور خاص انتخاب شده است زیرا نسبت به نور مرئی تا عمق بیشتری در بدن نفوذ می‌کند و در نتیجه درمان تومورهایی را که نزدیک به سطح نیستند، امکان‌پذیر می‌سازد.

یک چالش کلیدی در درمان فوتوترمال، پایدار نگه داشتن ماده پاسخگو به نور در بدن و رساندن موثر آن به تومورها است.

بسیاری از عوامل فوتوترمال موجود به سرعت تجزیه می‌شوند، از جریان خون پاک می‌شوند یا نمی‌توانند به طور موثر وارد سلول‌های سرطانی شوند.

برای حل این مشکل، محققان نانوذراتی از هیدروکسی آپاتیت، یک ماده معدنی موجود در استخوان‌ها و دندان‌ها، تولید کردند.

این ذرات با لیپیدها و پلیمرها پوشانده شده‌اند که به آنها کمک می‌کند تا مدت بیشتری در جریان خون گردش کنند و از شناسایی توسط سیستم ایمنی بدن جلوگیری کنند و به این ترتیب مواد درمانی بیشتری به تومورها برسند.

این ذرات همچنین از محیط اسیدی ملایم موجود در تومورها بهره می‌برند. یک پپتید (یک پروتئین کوچک) روی سطح آنها تحت این شرایط فعال می‌شود و به نانوذرات کمک می‌کند تا به طور مؤثر وارد سلول‌های سرطانی شوند و در عین حال تا حد زیادی از بافت سالم دوری کنند.

محققان دریافتند که نانوذرات بسیار پایدار هستند، به طور مؤثر از محموله رنگی در برابر تخریب محافظت می‌کنند و به طور مؤثر در تومورها تجمع می‌یابند.

پس از فعال شدن توسط نور نزدیک به مادون قرمز، آنها گرمای موضعی ایجاد می‌کنند که بافت تومور را از بین می‌برد و سیگنال‌های فلورسنت و حرارتی تولید می‌کنند که امکان مشاهده تومورها و نظارت بر اثرات درمان را در زمان واقعی فراهم می‌کند.

مازین مغذوب، نویسنده ارشد این مطالعه و دانشیار زیست‌شناسی در دانشگاه نیویورک ابوظبی، گفت: “این کار، درمان و تصویربرداری هدفمند را در یک سیستم واحد، زیست سازگار و زیست تخریب پذیر گرد هم می‌آورد. با پرداختن به چالش‌های کلیدی در رساندن عوامل درمانی به تومورها، رویکرد ما پتانسیل بهبود دقت درمان سرطان را دارد.”

این یافته‌ها نوید این نانوذرات را به عنوان یک سیستم یکپارچه برای تشخیص و درمان سرطان و گامی مهم به سوی درمان‌های سرطان مبتنی بر نور ایمن‌تر و مؤثرتر برجسته می‌کند.

بیشتر بدانید:استاد دانشگاه از قند برای هدف قرار دادن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند

لینک مفید:کاهش اثرات سمی شیمی درمانی به وسیله نانو داروها

بیشتر بخوانید:نانوموتورها به عنوان کاوشگرهایی برای حس کردن محیط سرطان

 

تاریخ:1404/11/13

مهسا نعمتی

دیدگاهتان را بنویسید